Sant Ia, Iwerzhon & Kernev-Veur (+450) ╰⊰¸¸.•¨* Breton (Brittany, France)

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

lighthouse-at-sunset-near-the-mossy-coast-50331-1920x1200.jpg

201209052000.jpg

Saint Ia of Cornwall.png

Sant Ia, Iwerzhon & Kernev-Veur (+450)

Ia (pe Hia, pe Ives e saozneg) a oa ur santez vrezhon eus dibenn ar Vvet kantved en Enez Vreizh, er c’hornad a zo Kernev-Veur hiriv. D’an 3 a viz C’hwevrer e vez lidet.

Ia a oa, hervez ar vojenn, ur briñsez a Iwerzhon, c’hoar da sant Erc. Ha hi diskiblez da sant Baricus e teuas da avieliñ Kernev-Veur da reiñ he skoazell d’ar sent Fingar ha Piala.

Diouzh a lavar ar vojenn he dije bet 777 diskibl, ha treuzet he dije mor Iwerzhon war un delienn gaol.

Merzheriet e voe war ar stêr Hayle ha beziet e Porth Ia. Un iliz a voe savet dezhi war he bez. Ur gêr a voe savet en-dro d’an iliz.

Wikipedia

3666289_orig.jpg

ia.jpg

st-ives-panorama-cornwall-uk-famous-fishing-port-61752779.jpg

St. Ives, Cornwall

27T_St-Ives.jpg

stives-harbour-summer.jpg

6206bf6d1df58f9474952c03752400cd.jpg

Publicités

Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575) – 24 Οκτωβρίου

http://agiologia.wordpress.com

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575)

24 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire), είναι ένας Άγιος της Βρετάνης της Γαλλίας. Ήταν Βρετανός μοναχός που έγινε Επίσκοπος του Dol-de-Bretagne στη Βρετάνη και κοιμήθηκε οσιακά στη Νήσο Sark, όπου ήταν ηγούμενος ενός μοναστηριού.

Γεννήθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα μέσα σε μία οικογένεια ευγενών, η μητέρα του ονομάζονταν Afrelia και ήταν πριγκίπισσα του Powys ενός μικρού πριγκιπάτου της Ουαλίας και ο πατέρας του Umbrafel και ήταν πρίγκιπας και γιος του βασιλιά της Βρετανίας Budic A’, και ήταν θείοι του Αγίου Σαμψών της Dol (τιμάται 28 Ιουλίου). Ως παιδί, σπούδασε στο μοναστήρι στο Llantwit Major υπό την κηδεμονία του Αγίου Ίχλτυτ (St Illtud) [τιμάται 6 Σεπτεμβρίου και 6 Νοεμβρίου)]. Μετά το τέλος των σπουδών του ταξίδεψε στη Βρετάνη με τον ξάδελφό του Άγιο Σαμψών, ο οποίος στη συνέχεια έγινε Αρχιεπίσκοπος της Dol. Μετά την κοίμηση του Αγίου Σαμψών, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) διαδέχθηκε τον Άγιο Σαμψών στην Αρχιεπισκοπή, μετά από Θεϊκή εντολή, όμως σύντομα παραιτήθηκε από τη θέση του και τον διαδέχθηκε ο Άγιος Budoc της Dol (τιμάται 8 Δεκεμβρίου) και αποχώρησε στο νησί Sark όπου ίδρυσε μια μοναστική κοινότητα 62 μοναχών. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Butler, πέθανε περίπου το έτος 575.

Αναφέρεται ότι ο Κόμης Loisescon, ο οποίος ήταν σοβαρά άρρωστος θεραπεύτηκε με θαυματουργικό τρόπο από τον Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire).

Μία από τις πιο γνωστές και λεπτομερείς αναφορές γι ‘αυτόν αφορά τη διάσωση μιας ομάδας παιδιών που έπαιζαν στην παραλία κάτω από το μοναστήρι σε ένα εγκαταλελειμμένο ναυάγιο, όταν μια ξαφνική και βίαιη καταιγίδα ξέσπασε και τα έριξε στη θάλασσα. Ακούγοντας τις φωνές τους για βοήθεια, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) λέγεται ότι μεταφέρθηκε θαυματουργικά στη θάλασσα και έσωσε τα παιδιά και το σκάφος τους, οδηγώντας τους με ασφάλεια στην ακτή.

Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ταξίδεψε στη νήσο του Jersey και σκότωσε έναν δράκο, ανέστησε έναν πνιγμένο ψαρά του Sark και ότι οδήγησε τους κατοίκους του νησιού να πολεμήσουν έναν στόλο των Βίκινγκς και να τους νικήσουν.

Μετά την κοίμηση του Αγίου, το Sark δέχθηκε ξανά επίθεση από τους Βίκινγκς, οι οποίοι κατέστρεψαν το μοναστήρι και σκοτώνοντας όλους τους μοναχούς. Όταν επτά από αυτούς προσπάθησαν να ανοίξουν τον τάφο του Αγίου τυφλώθηκαν και πολλοί και οι υπόλοιποι σαν κάποιος ή κάτι να τους σύγχυσε το μυαλό άρχισαν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Nominoe, το Ιερό Λείψανο του Μαγκλόϊρ (St Magloire) κλάπηκε από τη Μονή του Lehon. Εκεί ο Άγιος τιμώνταν από τους μοναχούς ως προστάτης άγιος και είναι πιθανό το μεγαλυτερο μέρος της βιογραφίας του να γράφτηκε εκεί στα τέλη του 9ου αιώνα. Μετά την αύξηση των επιδρομών των Βίκινγκ στις αρχές του δέκατου αιώνα, τα Ιερά Λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Παρίσι από τους μοναχούς, όπου ο Ούγκος ο Μέγας τους χορήγησε εκτάσεις για την ίδρυση νέου μοναστηριού.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Ο Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397), η μεταστροφή της μητέρας του και το πρώτο Μοναστήρι στη Δύση

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397),

η μεταστροφή της μητέρας του και το πρώτο Μοναστήρι στη Δύση

Στην πόλη Poitiers της Γαλλίας ήταν ο Άγιος Επίσκοπος Ιλαρίων (+367). Ο Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397) εμπιστεύτηκε τον εαυτό του στα χέρια αυτού του Αγίου.

Λίγο καιρό πριν, ειδοποιήθηκε σε ένα όραμα πως οι γονείς του θα πέθαιναν σύντομα και πήρε την ευλογία του Επισκόπου να ταξιδέψει στην μακρινή του πατρίδα. Εκεί είχε την χαρά να δει την μεταστροφή της μητέρας του στον Χριστιανισμό πριν από τον θάνατο της.

Περνώντας από κάποια πόλη κατά την επιστροφή του στη Γαλλία, συνάντησε πολλούς οπαδούς του Αρείου των οποίων τις λανθασμένες διδασκαλίες πολεμούσε με ιδιαίτερο πείσμα ώστε τον έδειραν μπροστά στον κόσμο. Λίγο μετά, άκουσε πως ο αγαπημένος του Επίσκοπος αναγκάστηκε να φύγει από την Γαλλία.

Αντί να επιστρέψει εκεί μόνος του, ο Άγιος Μαρτίνος πήγε σε ένα νησί κοντά στις ακτές της Ιταλίας για να ζήσει μία ερημική ζωή ώσπου έλαβε νέα για την επιστροφή του Αγίου Ιλάριου. Οι δύο άγιοι μοναχοί ίδρυσαν έπειτα στην Poitiers το πρώτο μοναστήρι στη Δύση το οποίο εξελίχτηκε σε μία κοινότητα ερημιτών μέσα σε δέκα χρόνια και ακολουθούσε τον κανόνα του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου σχετικά με την Κοινοβιακή Μοναστική ζωή.

Πηγή:

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com/2018/10/blog-post_27.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Saint Stylianos de Paphlagonie, Asie Mineure – 26 Novembre

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

st-stylianos-web.jpg

Saint Stylianos de Paphlagonie, Asie Mineure

26 Novembre

Choisi par Dieu depuis le sein de sa mère, Saint Stylianos se détacha des illusions de ce monde, distribua ses biens aux pauvres et embrassa la vie monastique. Il s’illustra avec vaillance dans les combats de l’ascèse et, au bout de quelques années de vie commune, partit pour mener la vie solitaire dans une grotte. Il y recevait sa nourriture de la main d’un Ange et devint bientôt intercesseur efficace auprès de Dieu pour le soulagement des malades: en particulier pour la guérison des maladies infantiles et pour la délivrance des femmes restées stériles. C’est dans ces circonstances que la prière du Saint reste toujours efficace pour ceux qui l’invoquent avec foi de nos jours.

Source: Wikipedia

 

Le pain distribué comme antidoron est sanctifié auparavant, car il a été offert à Dieu – Saint Nicolas Cabasilas

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Le pain distribué comme antidoron

est sanctifié auparavant, car il a été offert à Dieu

Saint Nicolas Cabasilas

Saint Nicolas Cabasilas ajoute ceci:

«Le pain distribué comme antidoron est sanctifié auparavant, car il a été offert à Dieu. Tous les participants chrétiens le reçoivent avec dévotion dans le creux de la paume droite et embrassent la main droite du prêtre qui vient de toucher et rompre le Corps tout saint du Christ, le Sauveur. Notre Église croit que la main du célébrant, comme elle a été tout entière sanctifiée, transmet cette sanctification à ceux qui la touchent et l’embrassent».

(Saint Nicolas Cabasilas, P.G. 150, 489 C.)

Source:

L’humilité et l’orgueil – Père André Konanos, Grèce

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

L’humilité et l’orgueil

Père André Konanos, Grèce

Un homme a dit au Saint Paisios du Mont Athos, Grèce (+1994):

-Je dors toute la journée.

Ce à quoi le staretz a répondu :

-Il n’y a rien de mal à cela, pendant que tu dors, tu ne pèches pas.

Quelles personnes étonnantes sont ces saints : même les erreurs, les péchés et les extravagances que nous leur révélons, ils les transforment en une bonne idée, car ils sont humbles. L’humilité leur donne l’occasion de tout regarder avec grâce, de baisser la tête et de ne pas se comporter avec arrogance, comme nous, en disant :

-Écoute ce que j’ai à dire ! Laisse ça tranquille ! Répare ça !

Non, les saints ne vous disent rien de tel, et ils ne vous demandent ou n’exigent rien de vous, mais seulement d’eux-mêmes. Ils se font des reproches, se punissent et luttent. Ils aiment tous les autres et adorent tout le monde. J’ai été impressionné par les paroles de saint Niphon de Constantinople : « Quand vous regardez quelqu’un, tombez mentalement à ses pieds et salue-le. » Vous pouvez vous incliner ? Pouvez-vous vous pencher comme le font les épis de blé ? Lorsqu’un blé pousse et emmagasine le grain, il devient lourd et se plie. En y regardant de plus près, vous dites :

-Il y a du grain, il y a du contenu.

Si vous avez du contenu, vous pliez. Si vous ne le faites pas, rien ne vous tire vers le sol et vous volez dans les nuages. Mais vous voulez vous voir, vous voulez être différent, comme un blé au début de sa croissance, disons, dans son enfance. Tel est le cas, par exemple, d’un jeune homme beau, mais égoïste, qui hésite à se réconcilier, parce qu’il a une haute opinion de lui-même, qu’il est intrusif, qu’il veut être remarqué et entendu…

C’est donc une grande chose d’avoir de l’humilité, de demander au Seigneur de l’humilité, de s’incliner devant le Seigneur, afin qu’Il nous voie humbles et Poursuivre la lecture « L’humilité et l’orgueil – Père André Konanos, Grèce »

De la Prière – Saint Silouane L’Athonite (+1936)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

 

Seigneur, Seigneur, accorde la force
de ta grâce à tous les peuples
afin qu’ils te connaissent
par le Saint Esprit
et te louent dans la joie,
puisque même à moi,
impur et misérable,
tu as donné la joie de te désirer.
Mon âme est attirée
vers ton amour,
jour et nuit,
insatiablement.

Saint Silouane l’Athonite

011fbf726fc2dd39fabb294a683127f5.jpg

Saint Silouane l’Athonite (+1938), Grèce

st_silouane.gif

De la Prière

Saint Silouane L’Athonite (+1936)

Celui qui aime le Seigneur se souvient toujours de lui, et le souvenir de Dieu fait naître la prière. Si tu ne te souviens pas du Seigneur, tu ne prieras pas non plus. Sans prière, l’âme ne demeurera pas dans l’amour de Dieu, car c’est par la prière que vient la grâce du Saint Esprit. Par la prière, l’homme se garde du péché, car l’esprit en état de prière est absorbé par Dieu. Avec humilité, il se tient devant la Face du Seigneur que son âme connaît. […]

Dieu donne la prière à celui qui prie ; mais la prière que nous accomplissons uniquement par habitude, sans avoir le cœur brisé à cause de nos péchés, n’est pas accueillie par le Seigneur.

J’interromps pour un instant mes propos sur la prière.

Mon âme languit après le Seigneur ; je le cherche avec ardeur et mon âme ne supporte pas de penser à autre chose.

Mon âme languit après le Seigneur vivant, et mon esprit s’élance vers lui comme vers son propre Père céleste. Le Seigneur nous unit à lui par l’Esprit Saint. Le Seigneur est doux à mon cœur, – il est notre joie, notre allégresse et le roc de notre espérance.

Seigneur, dans ta miséricorde viens à la recherche de ta créature, et montre-toi aux hommes par le Saint-Esprit, comme tu te révèles à tes serviteurs.

Réjouis, Seigneur, par la venue de ton Esprit Saint, toute âme affligée. Fais, Seigneur, que tous les hommes qui te prient connaissent le Saint-Esprit.

Nous, tous les hommes, humilions-nous par amour du Seigneur et pour le Royaume des Cieux. Humilions-nous, et le Seigneur nous fera connaître la force de la « prière de Jésus «. Humilions-nous, et l’Esprit divin lui-même instruira notre âme.

Demande conseil à des hommes expérimentés, si tu en trouves, et interroge humblement le Seigneur ; à cause de ton humilité, le Seigneur te donnera l’intelligence.

Lorsque notre prière est reçue par le Seigneur, l’Esprit divin en témoigne dans l’âme ; Il est doux et paisible ; mais autrefois je ne savais pas si le Seigneur avait accepté ou non ma prière, et à quel signe on peut le reconnaître.

Ô homme ! Apprends l’humilité du Christ, et le Seigneur te donnera de goûter la douceur de la prière. Si tu cherches la prière pure, sois humble, sois sobre, confesse-toi sincèrement, et la prière t’aimera. Sois obéissant, soumets-toi de bon cœur aux autorités, sois content de tout, et alors ton esprit se purifiera des vaines pensées. Souviens-toi que le Seigneur te voit et sois dans la crainte de blesser ton frère ; ne le juge pas, ne le peine pas, même par l’expression de Poursuivre la lecture « De la Prière – Saint Silouane L’Athonite (+1936) »