Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575) – 24 Οκτωβρίου

http://agiologia.wordpress.com

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575)

24 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire), είναι ένας Άγιος της Βρετάνης της Γαλλίας. Ήταν Βρετανός μοναχός που έγινε Επίσκοπος του Dol-de-Bretagne στη Βρετάνη και κοιμήθηκε οσιακά στη Νήσο Sark, όπου ήταν ηγούμενος ενός μοναστηριού.

Γεννήθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα μέσα σε μία οικογένεια ευγενών, η μητέρα του ονομάζονταν Afrelia και ήταν πριγκίπισσα του Powys ενός μικρού πριγκιπάτου της Ουαλίας και ο πατέρας του Umbrafel και ήταν πρίγκιπας και γιος του βασιλιά της Βρετανίας Budic A’, και ήταν θείοι του Αγίου Σαμψών της Dol (τιμάται 28 Ιουλίου). Ως παιδί, σπούδασε στο μοναστήρι στο Llantwit Major υπό την κηδεμονία του Αγίου Ίχλτυτ (St Illtud) [τιμάται 6 Σεπτεμβρίου και 6 Νοεμβρίου)]. Μετά το τέλος των σπουδών του ταξίδεψε στη Βρετάνη με τον ξάδελφό του Άγιο Σαμψών, ο οποίος στη συνέχεια έγινε Αρχιεπίσκοπος της Dol. Μετά την κοίμηση του Αγίου Σαμψών, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) διαδέχθηκε τον Άγιο Σαμψών στην Αρχιεπισκοπή, μετά από Θεϊκή εντολή, όμως σύντομα παραιτήθηκε από τη θέση του και τον διαδέχθηκε ο Άγιος Budoc της Dol (τιμάται 8 Δεκεμβρίου) και αποχώρησε στο νησί Sark όπου ίδρυσε μια μοναστική κοινότητα 62 μοναχών. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Butler, πέθανε περίπου το έτος 575.

Αναφέρεται ότι ο Κόμης Loisescon, ο οποίος ήταν σοβαρά άρρωστος θεραπεύτηκε με θαυματουργικό τρόπο από τον Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire).

Μία από τις πιο γνωστές και λεπτομερείς αναφορές γι ‘αυτόν αφορά τη διάσωση μιας ομάδας παιδιών που έπαιζαν στην παραλία κάτω από το μοναστήρι σε ένα εγκαταλελειμμένο ναυάγιο, όταν μια ξαφνική και βίαιη καταιγίδα ξέσπασε και τα έριξε στη θάλασσα. Ακούγοντας τις φωνές τους για βοήθεια, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) λέγεται ότι μεταφέρθηκε θαυματουργικά στη θάλασσα και έσωσε τα παιδιά και το σκάφος τους, οδηγώντας τους με ασφάλεια στην ακτή.

Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ταξίδεψε στη νήσο του Jersey και σκότωσε έναν δράκο, ανέστησε έναν πνιγμένο ψαρά του Sark και ότι οδήγησε τους κατοίκους του νησιού να πολεμήσουν έναν στόλο των Βίκινγκς και να τους νικήσουν.

Μετά την κοίμηση του Αγίου, το Sark δέχθηκε ξανά επίθεση από τους Βίκινγκς, οι οποίοι κατέστρεψαν το μοναστήρι και σκοτώνοντας όλους τους μοναχούς. Όταν επτά από αυτούς προσπάθησαν να ανοίξουν τον τάφο του Αγίου τυφλώθηκαν και πολλοί και οι υπόλοιποι σαν κάποιος ή κάτι να τους σύγχυσε το μυαλό άρχισαν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Nominoe, το Ιερό Λείψανο του Μαγκλόϊρ (St Magloire) κλάπηκε από τη Μονή του Lehon. Εκεί ο Άγιος τιμώνταν από τους μοναχούς ως προστάτης άγιος και είναι πιθανό το μεγαλυτερο μέρος της βιογραφίας του να γράφτηκε εκεί στα τέλη του 9ου αιώνα. Μετά την αύξηση των επιδρομών των Βίκινγκ στις αρχές του δέκατου αιώνα, τα Ιερά Λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Παρίσι από τους μοναχούς, όπου ο Ούγκος ο Μέγας τους χορήγησε εκτάσεις για την ίδρυση νέου μοναστηριού.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Publicités

« They must learn, for they do not know » – The conversion of French George Lesier from Roman Catholicism to Orthodoxy

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

« They must learn, for they do not know »

The conversion of French George Lesier from

Roman Catholicism to Orthodoxy

Source:

https://www.impantokratoros.gr/root.en.aspx

https://www.impantokratoros.gr/Conversion-Orthodoxy.en.aspx

With this title we publish the letter of Mrs. Catherine Lesier, by which she expresses her thanks for the contribution of our Holy Monastery for the conversion of her reposed husband to the One, Catholic and Apostolic Church, our Orthodox Church.

We used the above title, because it consists of the saying of George Lesier himself, while expressing his pain for his countrymen, himself being French, and because we believe this publication would also help those who have yet to know and taste the Grace of the Holy Spirit.

The conversion of George, of course is by nature the work of the Divine Grace. It is the response of God to his innocent intention, in his personal spiritual struggle which was but an expression of his anticipation for his union with the Holy Church. It is without doubt the fruit of love and of the hearty prayers of his pious wife and of the spiritual fathers and brothers, who anonymously or otherwise, they are referred to in the letter of Mrs. Lesier.

The contribution of our Holy Monastery lies in the divine functioning providence of its New Marmara Metohion at Halkidiki. of the last few years.
We believe that George, as he requested, kept clean the robe of holy baptism and now he reposes in the glory of the Lord. He intercedes for his family, his spiritual brothers but also for his, of the flesh countrymen. « They must learn, because they do not know » he would say when he referred to them. He wished that they all knew, if possible, the Grace of the Holy Spirit which he intensely lived with his holy baptism. Finally George was speaking from experience. For this he was very convincing and he became greatly accepted within his narrow family circle and by his countrymen that came to know him.

We pray that God rest his spirit with the Just and we ask him to pray to God for us who came to love him.

* * *

N. Marmaras 15-3-1993.

My honourable elder George, bless.

I know your time is precious, for this I beg you to forgive me that I make you spend a little time reading my letter.

Personally I thank you for the contribution of your spiritual work at the New Marmara Metohion. I especially thank you and all the fathers of the Monastery, for helping my husband George to come to Orthodoxy and be baptized at 65 years of age. I truly believe I have lived a miracle, because in my twenty years of married life, I had to deal with a very difficult man, especially in religious matters.

When after our wedding – fortunately we married in the Orthodox Church – I learned from someone spiritual that it is a heavy misdemeanour that I had married a heterodox and even as he called him a heretic. I was shaken and I started to feel the weight of my responsibility and guilt. That Spiritual one suggested to me that I should help him get to know Orthodoxy and perhaps if Poursuivre la lecture « « They must learn, for they do not know » – The conversion of French George Lesier from Roman Catholicism to Orthodoxy »

« Πρέπει να μάθουν, γιατί δεν ξέρουν… » – Η μεταστροφή του Γάλλου George Lesier από τον Ρωμαιοκαθολικισμό στην Ορθοδοξία

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

« Πρέπει να μάθουν, γιατί δεν ξέρουν… » 

Η μεταστροφή του Γάλλου Γεωργίου Λεσιέρ από τον

Ρωμαιοκαθολικισμό Στην Ορθοδοξία

Πηγή:

https://www.impantokratoros.gr/719C84C8.el.aspx

Ι. ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Εκ του περιοδικού « Ο Όσιος Γρηγόριος » Ετήσια έκδοσις της Ιεράς κοινοβιακής Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους. Αριθμός τεύχους 18.

Με τον τίτλο αυτό δημοσιεύουμε επιστολή της κας Αικατερίνης Λεσιέρ, με την οποία εκφράζει τις ευχαριστίες της για την συμβολή της Ιεράς Μονής μας στην επιστροφή του μακαριστού συζύγου της Γεωργίου Λεσιέρ στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, την Ορθόδοξο Εκκλησία μας.

Χρησιμοποιήσαμε τον τίτλο αυτό, γιατί αποτελεί λόγο του ιδίου του Γεωργίου Λεσιέρ που εκφράζει τον πόνο του για τους ομοεθνείς του, καθότι ο ίδιος Γάλλος, και γιατί πιστεύουμε ότι με το δημοσίευμα αυτό βοηθούμε και αυτούς που δεν έχουν ακόμη γνωρίσει και γευθεί την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Η επιστροφή του Γεωργίου, βεβαίως, είναι κατ’ εξοχήν έργο της Θείας Χάριτος. Είναι η ανταπόκριση του Θεού στην αγαθή προαίρεση του, στον προσωπικό του πνευματικό αγώνα, που δεν ήταν παρά έκφραση της προσδοκίας για την συσσωμάτωσή του στην Αγία Εκκλησία. Είναι αναμφισβήτητα καρπός της αγάπης και της εμπόνου προσευχής της ευλαβούς συζύγου του και των πνευματικών πατέρων και αδελφών, που επωνύμως και ανωνύμως αναφέρονται στην επιστολή της κας Λεσιέρ.

Η προσφορά της Ιεράς Μονής μας έγκειται στην κατά θεία πρόνοια λειτουργία του εν Νέω Μαρμαρά Χαλκιδικής Μετοχικού αυτής και τα τελευταία έτη.

Πιστεύουμε ότι ο Γεώργιος, όπως το εζήτησε, διαφύλαξε καθαρόν τον χιτώνα του Αγίου Βαπτίσματος και τώρα αναπαύεται εν τη δόξη του Kυρίου. Πρεσβεύει για την οικογένεια του, τους πνευματικούς του αδελφούς, αλλά και για το κατά σάρκα γένος του. «Πρέπει να μάθουν, γιατί δεν ξέρουν», έλεγε, όταν αναφερόταν σ’ αυτούς. Ήθελε να γνωρίζουν, εί δυνατόν όλοι, την Χάρη του Αγίου Πνεύματος που αυτός έντονα ζούσε μετά το Άγιο Βάπτισμα. Εκ πείρας πλέον ωμιλούσε ο Γεώργιος. Γι’ αυτό ήταν τόσο πειστικός, αλλά και έγινε τόσο αποδεκτός από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον και από όσους εκ του γένους του τον εγνώρισαν.

Έυχόμεθα ο Θεός να αναπαύει μετά Δικαίων το πνεύμα του, και τον παρακαλούμε να προσεύχεται προς τον Θεό και για μας που τον αγαπήσαμε.

Ν. Μαρμαράς 15.3.1993

* * *

Σεβαστέ μου γέροντα Γεώργιε, ευλόγησον

Γνωρίζω ότι ο χρόνος σας είναι πολύτιμος, γι’ αυτό ζητώ να με συγχωρέσετε που θα αναγκασθήτε να αφιερώσετε λίγη ώρα διαβάζοντας το γράμμα μου.

Προσωπικά σας ευχαριστώ για την προσφορά του πνευματικού σας έργου στο Μετόχι του Ν. Μαρμαρά. Ιδιαίτερα ευχαριστώ εσάς και όλους του πατέρες του Μοναστηριού, που βοηθήσατε τον σύζηγό μου Γεώργιο να γνωρίσει την Ορθοδοξία και να βαπτισθεί στα εξήντα πέντε του χρόνια. Πραγματικά πιστεύω πως έζησα ένα θαύμα, γιατί είχα να κάνω, στα είκοσι χρόνια της συζυγικής μου ζωής, με έναν άνθρωπο πολύ δύσκολο, ειδικά στα θρησκευτικά θέματα.

Όταν μετά τον γάμο μας- ευτυχώς ετελέσαμε Ορθόδοξο γάμο- έμαθα από κάποιον πνευματικό ότι είναι βαρύ παράπτωμα που παντρεύτηκα έναν ετερόδοξο, και μάλιστα όπως τον απεκάλεσε αιρετικό, συγκλονίσθηκα και άρχισα να αισθάνομαι το βάρος της ευθύνης και της ενοχής. Μου σύνεστησε ο Πνευματικός εκείνος να τον βοηθήσω να γνωρίσει την Ορθοδοξία και ίσως αν γινόταν Ορθόδοξος να τακτοποιούνταν το θέμα.

Προσπάθησα όσο μπορούσα, αλλά στάθηκε αδύνατον. Η επίσκεψη μας στην Poursuivre la lecture « « Πρέπει να μάθουν, γιατί δεν ξέρουν… » – Η μεταστροφή του Γάλλου George Lesier από τον Ρωμαιοκαθολικισμό στην Ορθοδοξία »

« Sie müssen es erfahren, weil sie es nicht wissen » – Die Konversion von George Lesier zur Orthodoxie ╰⊰¸¸.•¨* German

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

« Sie müssen es erfahren, weil sie es nicht wissen »

Die Konversion von George Lesier zur Orthodoxie

Quelle:

http://www.impantokratoros.gr/719C84C8.el.aspx

Unter diesem Titel veröffentlichen wir den Brief von Fr. Catherine Lesier, durch den sie ihren Dank für den Beitrag unseres Klosters zur Konversion ihres verstorbenen Ehemanns zur Einen, Katholischen und Apostolischen Kirche, unserer Orthodoxen Kirche, ausdrückt.

Wir wählen den obengenannten Titel, weil es sich um einen Ausspruch George Lesiers selbst handelt, mit dem er seinen Schmerz um seine Landsleute zum Ausdruck brachte – er selbst war Franzose – und weil wir glauben, daß diese Veröffentlichung auch denjenigen helfen möge, die die Gnade des Heiligen Geistes noch nicht kennengelernt und gekostet haben.

Die Konversion von George ist selbstverständlich ein Werk der Göttlichen Gnade. Es ist die Antwort Gottes auf seine unschuldige Absicht in seinem persönlichen geistlichen Kampf, der nichts anderes war, als ein Ausdruck der Erwartung seiner Vereinigung mit der Heiligen Kirche. Es ist ohne Zweifel die Frucht der Liebe und der eindringlichen Gebete seiner frommen Frau und der geistlichen Väter und Brüder, die genannt oder ungenannt im Brief von Frau Lesier erwähnt werden.

Der Beitrag unseres Heiligen Klosters liegt im Wirken der göttlichen Vorsehung in ihrem Neuen Marmara Metochion in Chalkidiki in den letzten Jahren.

Wir glauben, daß George, wie er es erbeten hatte, sein Taufgewand rein bewahrt hat und nun in der Gnade Gottes ruht. Er tritt für seine Familie, seine geistlichen Brüder aber auch für seine Landsmänner ein. „Sie müssen es erfahren, weil sie es nicht wissen », sagte er, wenn er auf sie Bezug nahm. Er wünschte sich, daß sie wenn möglich alle die Gnade des Heiligen Geistes kennenlernten, die er selbst intensiv nach seiner Heiligen Taufe erlebt hatte. Von jetzt an sprach George aus seiner Erfahrung. Deshalb war er so überzeugend und wurde sehr akzeptiert in seinem kleinen Familienkreis und von seinen Landsmännern, die ihn kennenlernten.

Wir beten, daß Gott seiner Seele bei den Gerechten Ruhe gewähren möge, und wir bitten ihn, daß er bei Gott für uns, die wir ihn geliebt haben, beten möge.

N. Marmaras, 15.03.93

* * *

Mein Ehrwürdiger Altvater Georgios, segnen Sie mich,

Ich weiß, daß Ihre Zeit kostbar ist, deshalb bitte ich Sie um Verzeihung, wenn ich Sie nötige, der Lektüre meines Briefes etwas Zeit zu widmen.

Ich persönlich danke Ihnen für den Beitrag der geistlichen Werke des Metochions von Neu Marmara. Besonders danke ich Ihnen und allen Vätern Ihres Klosters, die Sie meinem Ehemann George geholfen haben die Orthodoxie kennenzulernen und im Alter von 65 Jahren getauft zu werden. Ich glaube wirklich, daß ich ein Wunder erlebt habe, denn in den zwanzig Jahren meiner Ehe hatte ich es mit einem sehr schwierigen Mann zu tun, besonders hinsichtlich religiöser Angelegenheiten.

Als ich nach unserer Hochzeit – glücklicherweise heirateten wir in der Orthodoxen Kirche – von einem Beichtvater hörte, daß es ein schweres Vergehen sei, daß ich einen Andergläubigen geheiratet hatte, und sicherlich nannte er ihn sogar einen Häretiker, war ich erschüttert und begann die Last der Verantwortung und der Schuld zu spüren. Der Geistliche schlug mir vor, Poursuivre la lecture « « Sie müssen es erfahren, weil sie es nicht wissen » – Die Konversion von George Lesier zur Orthodoxie ╰⊰¸¸.•¨* German »

Sainte Pharaïlde de Belgique et de Bruay-sur-l’Escaut, France (+740)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

1024px-Bruay-sur-l'Escaut_(Nord,_Fr)_city_limit_sign.JPG

5877523361034486531-account_id=69.jpg

Sainte Pharaïlde de Belgique

et de Bruay-sur-l’Escaut, France (+740)

Sœur de Ste Gudule et nièce de Ste Gertrude de Nivelles, Pharaïlde voit le jour dans la région de Gand (Belgique). Malgré son désir de se consacrer à Dieu, ses parents l’obligent à épouser un jeune seigneur prénommé Guy. Elle devient rapidement veuve et profite de sa liberté pour se consacrer entièrement à la prière et à la charité.

Plusieurs miracles lui sont attribués, dont celui, d’une oie à qui elle aurait rendu la vie alors qu’elle avait déjà été tuée et plumée. Ses reliques ont reposé temporairement dan l’abbaye Saint-Bavon de Gand, avant d’être plusieurs fois transférées en divers lieux pour échapper aux dévastations causées par les guerres.

* * *

Sainte Pharaïlde, ou Veerle en néerlandais, est une sainte ayant vécu de 650 à 740 – ce qui est une exception pour l’époque. Elle est née en Belgique, dans l’actuel Brabant, et a vécu à Steenockerzeel en Belgique et à Bruay-sur-l’Escaut dans le nord de la France.

Le début de sa vie

Elle est née en 650 en Gaule septentrionale. Sa famille possédait beaucoup de biens dans ce qui est actuellement le Hainaut et le Brabant ; certains historiens désignent le domaine de Geetbroek et celui de Gherbroek, près du château de Ham, entre Bruxelles et Malines. Son père s’appelait Thierri (Duiderik en Flamand), c’était un noble qui accompagnait le roi dans ses campagnes et, en temps de paix, vivait dans ses domaines et villas. Comme toutes les filles de bonnes familles de l’époque, elle reçut une solide éducation religieuse au monastère de Nivelle dirigée par Sainte Gertrude.

Sa vie à Bruay-sur-l’Escaut, France

Fille noble, elle ne choisit pas son mari ; on la maria avec Guy, le fils d’Othon, le chef d’une tribu saxonne établie à Bruay sur l’Escaut. Guy se blessa gravement lors d’une partie de chasse à cheval, Pharaïlde le soigna et il se remit lentement mais mourut de maladie. Veuve et seule très vite, elle rendit d’innombrables services à la population, elle avait les moyens et le savoir pour cela.

Les miracles

À Bruay-sur-l’Escaut, elle fit jaillir une source en frappant le sol de son fuseau pour étancher la soif des ouvriers qui travaillaient aux champs et qui n’avaient rien à boire.

Dans un de ses domaines de Bruay ou de Steenockerzeel, suivant les versions des historiens, une troupe d’oies sauvages vint se poser. Un domestique en captura une et la mangea en famille. Pharaïlde l’apprenant, demanda qu’on lui apporte les restes de l’oie et lui rendit la vie.

La fin de sa vie

Elle mourut à l’âge de 90 ans en 740, ayant rendu d’innombrables services de son vivant. Elle est inhumée dans la chapelle dédiée à Saint Jean-Baptiste qu’elle avait construite. Cette chapelle devint l’église Sainte Pharaïlde, probablement à Bruay-sur-l’Escaut. Les personnes commencèrent à la prier juste après sa mort car ils la considéraient comme une sainte et c’est grâce à eux que sa sainteté éclata. Son culte est ratifié en 754. En 810, on parle du sanctuaire de Pharaïlde dans une vie de Saint Saulve, martyrisé à Beuvrage. En 914, dans une charte du Roi Robert, on parle d’une Basilica beatae Pharaïldis qui a été détruite par les Normands pendant leur invasion de 879-883.

Source:

Wikipedia

 

The conversion of a Roman Catholic French man to Orthodoxy in Paris, France – A miracle of Saint Xenia of St. Petersburg, Russia

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

Saint Xenia of St. Petersburg, Russia,

the Fool-for-Christ & Wonderworker (+1809)

Feast day: Jan 1 & Sep 11

The conversion of a Roman Catholic

French man to Orthodoxy in Paris, France

╰⊰¸¸.•¨*

A miracle of Saint Xenia of St. Petersburg, Russia

Saint Xenia of St. Petersburg, Russia, the Fool-for-Christ and Wonderworker…

We follow with an account by a resident of France, who was benefited by the Saint in our days.

A French dentist with a private clinic in Paris was injured in a car accident and had to stay in hospital for a few days.

Roman Catholic by creed, but indifferent to the faith, he watched as the patient next to him, a Russian émigré, would pray in the evenings in the ward, and would laugh behind his back.

Since the Russian’s lengthy prayers were repeated for as many days as he remained there, the dentist saw fit to make fun of the praying man, and he joked around with those from the other rooms.

After that first evening of making fun with the others, it was impossible for him to fall sleep.

Suddenly, the door to the ward opened and a woman appeared, wearing men’s clothing and holding a cane in her hand.

She was heading towards his bed. He was startled. Unknown facial features. A sweet, strange face.

“What do you want, lady? I don’t have any change. Who let you in here?”

“I came to tell you,” she said to him, as she lifted her cane, “to stop ridiculing Yuri, who is praying, because you will remain here a long time yet, and will seek his prayers….”

And indeed. Over the following days, he was diagnosed with serious cardiac insufficiency and remained three months in the hospital.

Yuri visited him at one point, and when the Frenchman revealed his vision to him, he began to tell him about St. Xenia and Orthodoxy.

Today, the Frenchman is an active member of the French Orthodox community and Baptized his newborn baby girl with the name Xenia last December, in honor of the Saint and in memory of his miraculous conversion.

Source:

http://www.holytrinityrandolph.com/saint-xenia.htm

HOLY TRINITY ORTHODOX CHURCH

RANDOLPH, NJ, USA

Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού, η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945) – 31 Μαρτίου ╰⊰¸¸.•¨* Χαιρετισμοί από την Ποιητική Συλλογή « Ζωγραφίζοντας Φύλλα » του Άβελ-Αναστασίου Γκιουζέλη

https://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού,

η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945)

31 Μαρτίου

Οι δια Χριστόν σαλοί ήταν οι άγιοι της ελευθερίας. Η ελευθερία μας καλεί, ενάντια σ’ όλο τον κόσμο, ενάντια όχι μόνο στους ειδωλολάτρες, αλλά και σε πολλούς που αρέσκονται να λέγονται Χριστιανοί, να αναλάβουμε το έργο της Εκκλησίας σ’ αυτό το δρόμο ο οποίος είναι και ο πιο δύσκολος. Και θα γίνουμε σαλοί δια Χριστόν, γιατί γνωρίζουμε όχι μόνο τη δυσκολία αυτού του δρόμου, αλλά και την απέραντη ευτυχία του να νιώθουμε το χέρι του Θεού σε ό,τι κάνουμε.

Η Μητέρα Μαρία ανακηρύχθηκε επίσημα Αγία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον Μάρτιο του 2004. Ήδη όμως, στη συνείδηση των ανθρώπων που ήξεραν τις λεπτομέρειες της ζωής της αναγνωριζόταν σαν μια από τις μεγαλύτερες Αγίες του 20ου αιώνα. Ήταν μια λαμπρή θεολόγος που υπηρέτησε με γενναιότητα την πίστη Poursuivre la lecture « Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού, η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945) – 31 Μαρτίου ╰⊰¸¸.•¨* Χαιρετισμοί από την Ποιητική Συλλογή « Ζωγραφίζοντας Φύλλα » του Άβελ-Αναστασίου Γκιουζέλη »